من مثل تو نیستم...

دلی دارم خاص

از طلا یا الماس

من و گذشته ام

زنده ایم برای هم

حال را رها میکنم

وقتی برایش عمرم را بها میکنم

همینجا همین الان زندگی را انتها میکنم

اما می شناسم کسی را

نمی داند درد دلواپسی را

کارش شده

له کردن عقاید

دوستی با آدمای زائد

دوستی با آتش

خیانت به خاکش

گوشی که بدهکار نیست

رد شدن که راهکار نیست

هر روز یکی که شاهکار نیست

اون که سمتت میاد فداکار نیست

خنجرش پنهان پشت کلامش

در دام می افتی اگر دادی سلامش

رفتن برایم راحت تر است

اما من مثل تو نیستم

می دانم کجایم و کیستم

از که بودم و برای که بودم

میجنگم اگر چه آخرش نابودم

فاصله مان کم است

قد بودنمان کنار هم

قد آن چیزها که نباید یادت دهم

قد آن وقت ها که من بودم متهم

از دور برایت غصه می خورم

نه از دوری ات

بلکه از کوری ات

نمی بینی که هست

آنکه نباشد باید

آنکه نگفت بیاید شاید

آهسته تر از این می گذشت کاش

اون که رازش را کند فاش

بریده است و خسته

حتماً چیزی کم دارد گل گذاشته جاش

با این همه بدی

حتی اگر جوابمو ندی

فکر میکنم به افکارت

آنقدر که سر در بیارم از اسرارت

کی کردم شونه خالی

که کنم احساس بی خیالی ؟

گفتم که من مثل تو نیستم...