یز

زیبا نبود دنیا اگر پایانی نداشت خرد میشد آسمان اگر بارانی نداشت یک عمر زندگی را سفر کرده ایم چه شب ها که با هم سحر کرده ایم حالا... همسفر اگر راه طولانی مرا خسته کرد اگر لبخند هایت مرا دلبسته کرد گناه چشمانم را بگو؟ بشکن , لعنت بر این بغض گلو عمــــر دست از سرم بردار من باید برم بشکنم سکوت را سوار ب...

من رو ببخش که آدمش نبودم ببخش منو که دزدکی نگاهتو ربودم ببخش منو بخاطر کوتاهی مسیر بخاطر حرفایی که تو دلت تا ابد شدن اثیر ببخش منو که چشمامو بستم ببخش منو چون که گفتم از زندگی خستم سخته دل بستن به آدم وقتی کنارته فهمیدن عشقی که اون لحظه یارته سخته ازت دور شم دستاتو نگیرم ، نبینمت ، کور شم آدم عاشق و...

بازم رو شد عشقش بی آبرو شد یه روز خوب داشتن عین همه برام آرزو شد غم دست از من بر نداشت لحظه ای تنهام نذاشت کسی که گرمای دستاش رو از دستای من داشت از یه غریبه هیچ وقت دست بر نداشت بهم میخندید اما غصه هامو کم دید هی رابطه اش رو کرد تمدید دنیامو له کردم که باشه همه آدمارو کشتم که جاشه واس

سال پشت سال ، ماه بعد ماه هی میاد و میره گذشت گذشته ها ، عقب نگاه نکن الان دیگه دیره این روزا عین بادکنک زیر شاخه ی درخت گیر کردم باد میزنه بالا میرم و هی دور خودم میگردم بی قراره قرارم و آروم نمیشم یکی از راه رسید، خیلی راحت زده نیشم رودخانه ام اگر خشکم کرد رو بهش کردم اگر پشتم کرد کاری

قدم قدم... آهسته آهسته نگاه ، لبخند نمیدونم دروغه یا راسته کشیدن انگشت روی گرد و خاک نشسته رو یه عکس قدیمی مرور میشه گذشته و دشمن شدن یه دوست صمیمی یه قطره اشک زمین خشک رو خیس میکنه دنیا رو میگرده تورو دل تنگ اون که نیس میکنه یاد گرفتم که میشه داد نزد غصه داشت و آهنگ شاد نزد تو ریختن رو

من خوبم کم کم کمی میخندم جوانه میزنم اما نه حرف از زمانه میزنم زمانه و آدماش یادم داد که ساده باش بگذر از گذشته ها انسان یا فرشته ها با حرف میشه شکست پای درد و دل ها باید نشست یاد گرفتم از تغییری که فصل میکند بترس از اتفاقی که انسان ها را وصل میکند رفتم پی اش ، جنگیدم ، غصه خوردم و باختم مقصرم ، از

بهش بگید تولدش مبارک بگید من هرچه بد هرچه خوب هرچه دور هرچه نزدیک روزهای خوب رو فراموش نکردم من فقط دفن شدم ... بگید اون که پشت پا زد به روزهای خوب و بد من نبودم قسم به چشمانم کبودم دنیایم را فروختم تا دستانم را به دستانی دوختم که مال دیگری شد عاشق اگر بود آخر جادوگری شد بهش بگید مهم اونه که هست مهم

میرسه ته اونجاست که دیگه انقدر ناراحتی که با خودت میگیـ... نباید ببخشیش من یه آدم ساده با یکم ریش له تر له جاده هایم پر شد از مه خرابم اینو از اونی بپرس که پیرم کرد قول پرواز داد اما اسیرم کرد پای حرفاش نشستم منو از زندگی سیرم کرد این آخرا کاری کرد که حرف نزنم وقت گفتن حرفی زد که کاری نکنم جوری که و

برو دور و دورتر شو از من که احساسم برنگشته اصلاً فکرم این روزا آرام و آرام است قلبم ساکت شده دیگر رام است چقدر روزها رو هدر کردم تا کجاها براش سفر کردم از چه آدم ها که گذر کردم آخرین امید هایم را که از دست دادم من هم مثل تو با یه غریبه دست دادم دستانم را بخشیدم به یک غریبه حسی که دارم یک حس عجیبه

چرخید روزگار و بازم پیاده کرد خندید و گریاند هر وقت که ارده کرد آبی تر از همیشه این آسمان بی کران تنگ است هوا گاهی, امان از حرف دیگران یک سکوت تلخ به بلندای یک ابر یک نگاه نم دار به درازای یک صبر کم میشوی آنقدر که دیگر میشه ته کشید گم میشوی اما به هرجا میشه ره کشید لگد نزن بخت اگر بخت بود,آدم خیالش

یک آسمان پر از هوای بهاری فراموشی خاطرات یک قدم برای هر یادگاری کمی مزه تلخ آه و یک دود غلیظ آرام شو آرام ای قلب مریض چشم تار دنیا بدون قله کوه جسم خسته بدن خالی از روح یک داستان دراز انگار از جایی تا خورده باز به هرکه گفتم تا شنیده جا خورده حالا آسمان هر چه داری برایش گریه کن تمامت را به یک تکه سن

مگه میشه فراموش کرد خوبی روزهارو لبخندها گریه ها و گرمی و سوزهارو مگه میشه ندید اشک ها و خنده هارو هنوزم میشه حس کرد غم پرنده هارو باز منـ ... یه روز واسه زندگی حال نداشتم هیچ وقت واسه پر زدن بال نداشتم چشم هایت خرابم کرد مرا عاشق سرابم کرد آخرش شدم هیج خسته از این مسیر مارپیچ آهای خالق روزهای عالی

عوض مال من شد انقدر که کویر هم چمن شد خنده هست اما از عادت کار من شد کم نمی گرده چشام گاهاً نمیفهمم کجام با خودم در جدلم نه این من نیستم,بدلم دوستت داشتم و حالا دودلم نبینمت راحتم, اینه مدلم در درس عشق رد شدم حتماً کم بود معدلم جا وا کردم براشون جوری که دل ببندی و بشی فداشون مخاطبات زیاد شدن؟ مراقب ...

دلی دارم خاص از طلا یا الماس من و گذشته ام زنده ایم برای هم حال را رها میکنم وقتی برایش عمرم را بها میکنم همینجا همین الان زندگی را انتها میکنم اما می شناسم کسی را نمی داند درد دلواپسی را کارش شده له کردن عقاید دوستی با آدمای زائد دوستی با آتش خیانت به خاکش گوشی که بدهکار نیست رد شدن که راهکار نیست ...

گم شده هق هقِ گریه های مرد پشت صدای خش خشِ برگ های زرد راهی نیست جز طی کردن روزای سرد نگاهش میگوید که دیگر عادت کردم به درد تنها مرحمش شده عبور از کوچه های باریک یک بوق کوچک برای پنجره ای با چراغ تاریک در این شب های سیاه سهم ما شده یک نگاه کوتاه خیالم کمی راحت تر است از دور خیانت کمرنگ تر است تصور ا...

گاهی غصه خوردن شیرین است زمانی که دردت درد دیرین است زبان کم می آورد برای گفتن شاخه ها ندارند زور شکفتن بی تقصیر است روزگار آدم خودش میشود ماندگار طعم تلخ به دوست باختن شیرین تر است از با غریبه ساختن اما تا کی دور شدن و به دور تاختن روز بی قرار شب آرام می شوم کلی پرخاش دارم اما ناگهان رام میشوم انگا...

دیگه مثل قبل نیست شادی به کوبیدن طبل نیست یه آدم به یادم باشه یا نباشه! مهم نیست فقط با یکی روبه راه شه به یادم نیست عادت به دستِ که دارم نمیشناسم کسی رو که ازش یه باشه دارم اون که بر می گرده ازت نگاهمه , همین فقط دیگه مهم نیست آرایش غلیظ چشم تو چشمای هیض دیگه دستاش غریبه همه حساش فریبه یه راهی رو ا...

خوب شد حال بد دیروزم صدایم سکوت شد فریاد به لبانم می دوزم زود شب میشه سر به زیر چشم بسته تند رد میشه هفته مسیرم که عوض شد بدرد نخورهاشم که حرص شد نیت هام هم غرض شد خوب شد! زخم نبودن کنارش غروب شد تابش نور نگاهش گلی که خشک شه رو آبش نمیدن دنیا میچرخه ولی تابش نمیدن اون که زیر سواله جوابش نمیدن عریان ...

خسته از توجیه کلافه شده از توضیح درست کردنای چپکی قانع شدن های علکی کلاه میذاری سرِ کی؟ من یه روانی باید پیشت باشم اما گفتن که روا نی پیشت باشم پس , زدنی بود که زدی حرف دلت دهنی شد که بدی دل رو قول دادی که به هرکی ندی شهر عشق , کوچه های بن بست اینجا تهش نیست , هنوز راه هست آسمان مال من , زمین مال تو...